Familiewebsite Gerda en Jo Schiffelers

Wie schrijft die blijft. Over ons en onze familie

Frank J. Kandefer overleden voor onze vrijheid

De moeder van Jo had direct na de aanleg van de Amerikaanse begraafplaats in Margraten als jonge vrouw een graf geadopteerd. Indertijd is wel een foto van haar gemaakt bij een graf maar dat was van een andere soldaat die in de VS herbegraven werd. Zij kreeg een ander graf maar met het verstrijken van de tijd en het ouder worden werd de naam vergeten. Omdat de ouders geen auto hadden en de afstand tot Margraten te groot was om met de kinderen op de fiets of brommer was, kwamen zij er zelden. Bij een bezoek zocht ze wel iedere keer maar vond het graf niet meer. Omdat ook Margraten de adressen aan het controleren was en er een vraag om assistentie bij de heemkundevereniging in Landgraaf binnenkwam, zag Jo dat zijn moeder ook een graf had geadopteerd. Wij hebben toen gevraagd of wij de adoptie mochten overnemen. In 2005 werd dus het graf op ons als adoptanten overgeschreven.

Maar over welke soldaat hebben we het dan? Uit de documentatie die wij kregen bleek het om Frank J. Kandefer te gaan. Hij werd geboren op 9 april 1919 en overleed aan zijn verwonding op 27 maart 1945 tijdens een actie bij de plaats Hammelburg. Frank diende had op het moment van sneuvelen de rang van Tech/5 in HQ 10th Armored Infantery Battaljon. Hij werd onderscheiden met de Silver Star en Purper Hart. Frank was getrouwd met Henrietta Kandefer. Zij woonde na de oorlog 2312 W. DickensAvenue, Chicago, Illinois. Helaas ging het contact van de familie met haar verloren. Het waarom is niet bekend en helaas werd er door de ouders en de ouders van hun nakomelingen ook niet over gesproken.

Frank maakte deel uit van de taskforce Baum. De actie van deze taskforce achter de linies om een poging te doen tot het bevrijden van Amerikaanse officieren in het gevangenkamp Oflag XIII-B bij Hammelburg.  De groep onder leiding van kapitein Abraham Baum bestond uit elementen van het 37e tankbataljon en het 10e Armored Infantry Battalion. In totaal 296 manschappen. Ondanks hevig verzet van de Duitse troepeneenheden die dachten dat een hele hele Amerikaanse divisie door de belangrijke verdedigingslinies aan de rivier gebroken waren, bereikte de gedecimeerde colonne van kapitein Baum bij het vallen van de avond van 27 maart 1945 het gevangenkamp. Na een hevig gevecht werden wel gevangenen bevrijd maar men kon niet iedereen mee terug nemen. In het gebied wemelde het ondertussen van Duitse legeronderdelen en in de morgen van 28 maart werden alle voertuigen van Baum uitgeschakeld. 35 man lukte het om weer terug achter het Amerikaanse linies te komen. De groep telde 32 gewonden, 9 gesneuvelden en 16 vermisten. De overige 239 werden gevangen genomen en in het kamp opgesloten. Onder hen was ook kapitein Baum. Vermoedelijk is het aantal gewonden veel groter geweest want immers ook onder de Amerikaanse krijgsgevangenen waren gewonden en waarschijnlijk ook doden. De taskforce Baum is in meerdere boeken beschreven en wordt nog steeds genoemd als een voorbeeld van moed. Met de kennis van nu zeggen wij wel dat het een nodeloze actie was. Het ging om het bevrijden van de schoonzoon van Generaal Patton. Nu werden mannen opgeofferd terwijl de Amerikanen een paar weken later zo ver waren opgerukt dat zij het kamp konden bevrijden.

Op 1 mei 2019, we hadden die dag Margraten bezocht om bloemen op het graf te leggen voor dodenherdenking, kregen wij toen wij die avond weer thuis waren een bericht van Carla Mans met de verrassende mededeling, dat er een foto van Frank was. En niet alleen een foto maar ook een contact met familie. Voor ons in elk geval geweldig nieuws. Wij hebben nu regelmatig contact per email en Facebook met zijn nicht Karyl Kandefer en haar broer Frank. Frank (vernoemd naar zijn oom) bezocht met zijn vrouw Sue en zoon Steven op 1 december 2019 met ons Margraten. Op die dag werden kransen gelegd. Dit hebben we samen gedaan. Een emotionele dag en zeker voor de familie die het verhaal van amper kenden. Een bezoek van Karyl kon helaas in 2020 niet doorgaan vanwege de coronapandemie.

Het gezin Kandefer

Vader Joseph Kandefer was geboren op 15 februari 1891 in Polen. Hij emigreerde in 1907 naar de VS, zoals velen op zoek naar een beter bestaan. In 1942 woonde hij op 2815 N Hamlin Avenue in Chicago, Cook County, Illinois. Hij overleed op 25 juli 1970. Hij bezat zowel de Poolse als de Oostenrijkse nationaliteit. Zijn geboorteplaats lag dus in het gebied waar ook de Oostenrijkse keizer iets te vertellen had.

Joseph was getrouwd met Frances Kandefer. Haar meisjesnaam was Pozegrocki (ook geschreven als Przegrocki). Zij werd geboren op 5 februari 1897 in Chicago, Illinois als dochter van Joseph en Anna. Ook haar ouders waren uit Polen geëmigreerd. Het echtpaar kreeg nog de volgende kinderen:

Zus Josephine Pauline Kandefer, geboren op 23 maart 1915 in Chicago, Illinois en overleden op 18 mei 1992 in haar geboorteplaats. Zij was getrouwd met Walter Martin Bratek (1914 - 1989). Zij hadden 1 dochter.

Zus Helen S. Kandefer geboren op 26 september 1916 in Chicago, Illinois en overleden op 8 september 2001 in St. Louis Missouri. Zij was getrouwd met Casimir Casey Waligurski (1915 - 1985). Uit hun huwelijk werden 3 zonen geboren.

Broer Edwin C. Kandefer  werd geboren op 24 januari 1927 in Chicago, Illinois. Hij overleed op 25 februari 1999. Zijn laatst bekende adres was 60030 Grayslake, Lake County Illinois. Hij heeft ook gewoond 6046 W. Melrose Street, Chcago, Illinois. Edwin werd begraven in Elmhurs DuPage County Illinois. Hij diende in de tweede wereld oorlog bij het US Marine Corps. In 1947 kreeg hij ontslag bij het leger.  Met name met zijn dochter Karyl hebben we via email en facebook een hechte band opgebouwd.  Met haar broer Frank hebben we met name via zijn vrouw Sue regelmatig contact via Facebook. Met hun zoon Steven is een contact via whatsapp en Facebook.